هوچکین

در سال ۱۸۳۲ میلادی آقای توماس هوچکین برای اولین بار این نوع بیماری را شرح داد. بیماری هوچکین در یک منطقه دستگاه لنفاوی و معمولاً در گره لنفی ایجاد می شود. اگر این بیماری به موقع کشف و درمان نشود، ممکن است در تمام دستگاه لنفاوی پخش گردد .بی ماری هوچکین  عبارت  اس ت از  سرطانی  شدن قسمت  مرک زی گره های  لنفاوی . این  بیماری در واقع  یک نوع  لنفوم  است.

Hodgkins-disease-5

شیوع و همه گیری شناسی 

گر چه بیماری هوچکین ممکن است در تمامی سنین دیده شود، شایع ترین سن شیوع آن بین ۲۰تا ۵۰ سالگی است.

در بزرگسالان جوان و نیز افراد مسن  شایعتر است . این  بیماری در کودکان  زیر ۱۰ سال  نادر است .

HACHIN

علت بیماری

برخی از محققان عقیده دارند که بیماری هوچکین دراثر مقابله دستگاه دفاعی بدن در برابر یک تحریک خارجی مثل یک ویروس ایجاد  میشود. این بیماری در کشورهای درحال توسعه که در آنها افراد جامعه تا زمان بلوغ تماس فراوانی با عوامل عفونت زا داشته اند ،کمتردیده  میشود. این بیماری در کشورهای توسعه یافته صنعتی که در آنها کودکان تا سن ۱۰سالگی با بیماری های شایع اطفال تماس نداشته اند، بیشتر دیده می شود. با این حال دانش ما راجع به علت بیماری هنوز ناکافی است

علایم ناشی از بیماری  

  • خارش  در  تمام بدن  گره های لنفاوی متورم، بدون  درد  به هنگام  لمس ، با قوام لاستیک ی و بدون چسبندگی  به  یکدیگر هستند .
  • این گره های بزرگ شده در هر کجای  بدن می توانند باشند اما در زیر بغل یا کشاله ران  بیشتر دیده  می شوند .
  • تب و عرق ریزش شبانه  به طور متناوب
  • کاهش وزن
  • زردی چشمها و پوست
  • احساس کسالت
  • کم خونی
  • خونریزی گوارشی

روش تشخیص

چون علت بیماری هوچکین نا معلوم است، در حال حاضر پیشگیری ازآن امکان پذیر نیست. ولی تشخیص زود هنگام و درمان مناسب نتایج خوبی به همراه دارد. معمولاً اولین علامت ،پیدا شدن یک غده لنفاوی بزرگ و بدون درد است ک معمولاً در گردن وگاه در زیر بغل یا کشاله ران دیده می شود. این غدد لنفاوی گاه در هنگام استحمام یا اصلاح کردن موهای بدن کشف می شوند .غدد لنفاوی ممکن است در اثر عفونت ها یا بیماری های دیگر غیر از بیماری هوچکین نیز بزرگ شوند ولی غده لنفاوی که بیش از یک ماه بزرگ بماند چه دردناک باشد چه نباشد باید توسط پزشک معاینه گردد. غده لنفاوی عفونی معمولاً دردناک است

درمان

بیماری هوچکین به خوبی به درمان پاسخ  میدهد .دربیشتر موارد بیماران به طور سرپایی درمان   میشوند. درمان بیمار می تواند با پرتو درمانی یا شیمی درمانی یا ترکیبی از هر دو صورت پذیرد.

در پرتو درمانی سعی می شود با استفاده از پرتوهای پر انرژی X یا اشعه های ناشی از کبالت در منطقه درگیر شده توسط بیماری ،سلول های سرطانی با حفظ بافت های سالم از بین برده شوند. خوشبختانه درمراحل اولیه، آسیب بیماری به دستگاه لنفاوی محدود می باشد و از این رو درمان مناسب با پرتودهی به قسمتی یا تمام دستگاه لنفاوی باعث بهبود بیماران خواهد شد.شیمی درمانی برای از بین بردن سلول های سرطانی درتمام بدن استفاده می شود .پزشکان مقادیری از داروهای شیمی درمانی را استفاده می کنند که با حداقل صدمه به بافت های سالم بدن بتوان سلول های سرطانی را از بین برد. داروهای شیمی درمانی در تقسیم و رشد سلول های سرطانی اثر گذاشته و باعث تأخیر رشد سلول ها می شود و بیماران ترکیبی از شیمی درمانی و پرتودرمانی را دریافت می کنند .

هر دو روش درمانی ذکر شده می تواند عوارض نامطلوبی را ایجاد نماید. پرتو درمانی ممکن است باعث واکنش پوستی، تهوع ،استفراغ  و احساس خستگی شود. تمامی این عوارض را با استراحت مناسب و تغذیه خوب می توان تخفیف داد. بعد از قطع پرتو درمانی، این عوارض از بین خواهد رفت.

شیمی درمانی ممکن است باعث تهوع، استفراغ، اسهال ،ریزش مو ،کم خونی، خونریزی خود به خود، افزایش بروز عفونت و همچنین زخم های دهانی شود این عوارض درتمام بیماران دیده نمی شود و در تمام آنها نیز به یک شدت ظاهر نمی گردد بعد از درمان عوارض فوق از بین خواهد رفت.

مراقبت های لازم 

در زمان ابتلا به این بیماری تا حدی  که  قدرتتان  اجازه  می دهد فعال  بمانید .

حمایت روحی و روانی بیمار بخصوص در طول دوره درمان مهم می باشد. رژیم  خاصی  توصیه  نمی شود بیشتر موارد هوچکین به ویژه اگر در مراحل اولیه شناسایی گردد، قابل درمان است. بنابر این برای کشف احتمالی غدد لنفاوی بزرگ شده، گردن، زیربغل و کشاله ران، خود را به طور منظم معاینه کنید.

این علائم در بیماری های دیگری غیراز هوچکین نیز شایع است ولی در صورت بروز این علائم برای از دست ندادن شانس تشخیص زود هنگام این بیماری، باید به پزشک مراجعه کرد.

پس از مراجعه به پزشک ،وی تاریخچه کاملی از وضعیت پزشکی فرد تهیه می کند. آنگاه معاینه پزشکی به عمل خواهد آمد. اگر حالت غیرطبیعی درگره لنفاوی مشاهده نماید، آن گره لنفاوی برداشته می شود و در زیر میکروسکوپ مطالعه  میگردد که  نشاندهندۀ خوش خیم یا بدخیم بودن آن خواهد بود.

 پیش آگهی  

اگر زورد تشخیص  داده  و درمان شود، معمولاً با اشعه درمانی و داروهای  ضد سرطان قابل  معالجه  است . با  درمان، میزان  بقای ۱۰ساله  ۸۰% است . پتانسیل  بهبودی  برحسب  نوع  سلول هایی که  در نمونه برداری  از گره  لنفاوی  دیده  می شوند متغیر است . پیش آگهی بیماری هوچکین تحت تاثیر عوامل متعددی از قبیل درجه بیماری، پاسخ به درمان بیماران، سن بیماران و وضعیت عمومی سلامت بیماران قرار دارد.

دیدگاهتان را بنویسید